Bądź na bieżąco z "Mind Reader"

Henryk Ciesielski 31 / maja / 22

Jak ustalana jest cena gazu na giełdach?


Cena gazu
Visitors: 136 Rating:

Według Międzynarodowej Agencji Energii gaz ziemny jest paliwem kopalnym, które w ciągu ostatnich 45 lat poczyniło największe postępy w globalnym miksie energetycznym. Obecnie odpowiada za 24,7% światowego zapotrzebowania na energię po ropie (31,2%) i węglu (27,2%). Jego wzrost jest szczególnie silny jako paliwo do wytwarzania energii: w krajach rozwiniętych jest na dobrej drodze do wyprzedzenia węgla, i to już ma miejsce w Afryce, gdzie niedawna elektryfikacja umożliwiła promowanie tej energii, który mniej zanieczyszcza środowisko niż węgiel.

Koszt zakupu gazu ziemnego

Większość dostaw gazu ziemnego odbywa się w ramach kontraktów pozagiełdowych związanych z ropą. Rozciągają się na kilka lat, czasem nawet kilkadziesiąt lat. W ten sposób dystrybutorzy zapewniają niezbędną ilość przejętego gazu ziemnego, aby dostarczyć go społeczeństwu i przedsiębiorstwom. Ponieważ gaz ziemny nie jest tak łatwy w transporcie i magazynowaniu jak ropa, wymaga bardzo silnej sieci infrastruktury (gazociągi itp.). Tak więc te długoterminowe umowy z właścicielami pól gazowych, którymi często są duże firmy naftowe, zapewniają niezbędną widoczność tych inwestycji.

Francja importuje prawie cały swój gaz ziemny: 43% pochodzi z Norwegii, 21% z Rosji, 11% z Holandii i 8% z Algierii (dane z 2019 r.).

Historycznie ropa i gaz były dwoma wymiennymi źródłami energii do wytwarzania energii lub ogrzewania, więc ceny gazu ziemnego były w dużej mierze indeksowane do ceny za baryłkę. Rzeczywiście, możliwości logistyczne oferowane przez ropę w porównaniu z gazem (płyn, wysoka zawartość energii na baryłkę itp.) umożliwiły rozwój globalnego rynku notowań, w sposób ciągły i przez wiele terminów dostaw, gwarantując tym samym reprezentatywną cenę przez cały czas równowagi między podażą a popytem.

Spadający koszt skraplania gazu ziemnego (konwersja w niskiej temperaturze ze stanu gazowego do stanu ciekłego) z kolei ułatwił jego transport morski. Rynek gazu ziemnego również staje się bardziej dynamiczny i globalny. Wraz z odkryciem i eksploatacją ogromnych ilości gazu łupkowego w Stanach Zjednoczonych nadwyżka produkowana w tym regionie mogła tanio płynąć do reszty świata. Zjawisko to doprowadziło do pojawienia się w połowie lat 2000. codziennej dekorelacji między zmianami cen gazu ziemnego a cenami ropy naftowej. Z tego powodu wiele kontraktów długoterminowych zostało renegocjowanych, aby lepiej odzwierciedlić cenę gazu ziemnego na rynku spot.

Rynki spot to zorganizowane rynki finansowe, takie jak Powernext, które oferują codzienną możliwość zawierania kontraktów na zakup i sprzedaż kontraktów terminowych na gaz ziemny o różnych terminach zapadalności (miesiące, kwartały, lata). W ten sposób pozwalają dostosować się do wahań zużycia.

Dlatego zapotrzebowanie na gaz ziemny opiera się na kontraktach długoterminowych, których udział związany z ropą naftową maleje, a wahania dzienne lub sezonowe zapewniają transakcje terminowe na rynkach finansowych.

Ważne różnice w Europie

Na kontynencie europejskim ceny gazu ziemnego dla gospodarstw domowych mogą różnić się trzykrotnie. Różnica ta wynika z rozwoju cen, które różnią się obecnością cen regulowanych, obejmujących mniej więcej całą populację, a także geograficzną bliskością głównych producentów gazu,, w szczególności Rosji. co obniża koszty transportu. Należy zauważyć, że Wielka Brytania korzysta ze znacznych rezerw gazu ziemnego na Morzu Północnym.

We Francji: różne ceny gazu

Od odpowiednio roku 2004 i 2007 wszystkie firmy, a następnie osoby fizyczne, miały dostęp do stawek rynkowych. Są to propozycje dystrybucji gazu ziemnego, którego ceny ustalane są swobodnie w ramach wolnej konkurencji.

Dystrybutorzy gazu ziemnego ponoszą dwa rodzaje kosztów. Te same dla wszystkich dystrybutorów: dostęp do sieci dystrybucyjnych i magazynów, których ceny są stałe. Oraz te, które zależą od samego dystrybutora: dostawy gazu i koszty handlowe. To właśnie optymalizacja tego drugiego rodzaju kosztów wyjaśnia różnicę w cenach między różnymi stawkami rynkowymi.

Ze swojej strony państwo nadal ustala taryfę regulowaną po konsultacji z Komisją Regulacji Energetyki (CRE), która powinna pokryć koszty dostaw i marketingu. Ta regulowana stawka jest oferowana przez historycznego dystrybutora Engie (powstałego z fuzji GDF i Suez) lub lokalne firmy dystrybucyjne powiązane z gminą (Strasburg, Bordeaux, Grenoble itp.).

Od 1 stycznia 2016 r. firmy, których zużycie przekracza 30 MWh/rok, nie mają już dostępu do regulowanych taryf gazu ziemnego. W przypadku osób fizycznych nadal współistnieją dwa rodzaje ofert: rynkowe i regulowane.

Na początku 2018 r. taryfy regulowane stanowiły tylko 12% zużycia gazu ziemnego dla całego rynku, ale nadal obsługiwały 56% obiektów, ze względu na fakt, że duży udział gospodarstw domowych nadal znajduje się w tym systemie.

/p>

Swoją decyzją z 19 lipca 2017 r. Rada Stanu uchyliła jednak rozporządzenie z 16 maja 2013 r. w sprawie taryf regulowanych na sprzedaż gazu ziemnego, uznając je za sprzeczne z prawem europejskim i interesem ogólnym. Ustawa o energii i klimacie z 8 listopada 2019 r. trwale zniosła regulowane taryfy gazu ziemnego dla wszystkich nowych subskrypcji i wyznaczyła koniec tych taryf dla obecnych umów na czerwiec 2023 r.. p>

Jak obliczana jest taryfa regulowana?

Jeśli koszt gazu ziemnego wynosi tylko jedną trzecią ceny sprzedaży, jest to najbardziej zmienna część. Dystrybucja jest drugą pozycją wydatków z 27%. Podatki stanowią 29% taryf, w tym podatek VAT od gazu regulowanego: VAT (14%), podatek wewnętrzny od zużycia gazu ziemnego (TICGN, 12%) i wkład taryfowy (CTA, 3%).

Władze państwowe przywiązują dużą wagę do tego, aby dostawy gazu były optymalne i jak najtańsze dla konsumentów. CRE oblicza zmianę w kosztach dostaw Engie za pomocą formuły, która uwzględnia zmianę kilku czynników:

Ropa (Brent)

Ceny gazu na rynku hurtowym: kontrakty terminowe z miesięcznymi, kwartalnymi i rocznymi terminami zapadalności zarejestrowane w Holandii oraz miesięczne kontrakty terminowe na te, które są przedmiotem obrotu na rynku francuskim

Kurs wymiany dolara w stosunku do euro, ponieważ notowania ropy i gazu są denominowane w dolarach

Ropa stanowi około jednej czwartej tej teoretycznej wartości, a kontrakty futures na gaz ziemny stanowią trzy czwarte tej kwoty.

Ta regulowana stawka jest oferowana CRE raz w roku, ale Engie może zażądać aktualizacji co miesiąc, jeśli firma uzasadni, że skala nie odzwierciedla już rzeczywistych kosztów. Po sprawdzeniu CRE zatwierdza nowe wagi formuły.

Gospodarstwa domowe o ograniczonych zasobach mogą skorzystać z bonu energetycznego, który od 1 stycznia 2018 r. zastąpił taryfy socjalne na gaz ziemny na całym terytorium, co pozwala im obniżyć rachunki za energię.

Ten mechanizm nie gwarantuje, że ceny regulowane nie wzrosną, ale daje konsumentom pewność, że zmiany cen są zgodne ze zmianami cen gazu na wolnym rynku, czy to w zakresie kontraktów terminowych indeksowanych na ropę, czy hurtowego rynku gazu ziemnego.< /p>

Tags:

Comments 0